Studieweekend met Anja Beran – 14 en 15 augustus 2010 in Friesland

Op 14 en 15 augustus 2010 werd door de Balingehof te Oosterstreek een clinic met Anja Beran georganiseerd.

De Balingehof schrijft:

Clinic Anja Beran!
Op 13/14/15 augustus komt Anja Beran voor de tweede maal naar Oosterstreek. Wederom zal zij gedurende 2 dagen 7 combinaties les geven. Anja heeft bij Manuel Jorge de Oliveira, een leerling van de zeer bekende Nuno Oliveira, de Klassieke School doorlopen. Ze traint paarden vanaf groen tot hogeschool en houdt daarbij altijd het paard als uitgangspunt. Ze streeft naar een zelfbewust paard als tevreden partner, goed bespierd, zowel fysiek als mentaal in evenwicht. De dressuur is er voor het paard en het paard niet voor de dressuur. Er zijn inmiddels vele DVD’s en boeken van haar verschenen.”

Na talloze keren haar DVD’s bekeken en haar boek gelezen te hebben kon ik haar eindelijk een keer ‘in het echt’ meemaken.

De ontvangst door de Balingehof was zeer gastvrij en de clinic was goed georganiseerd. Ook de inwendige mens werd goed verzorgd.

Bij de paarden en ruiters die deelnamen zag je de alledaagse problemen voorbij komen. Ik vond het interessant om te zien hoe Anja die problemen aanpakte. Het toverwoord was “langzaaaam, langzaaaam”.

De training bestaat uit veel buigingsoefeningen zoals schouderbinnenwaarts, travers, appuyeren, übertreten en wijken voor de kuit in stap, draf en galop. Stuwkracht omzetten in draagkracht, gewicht blijven verdelen over de 4 benen, balans, takt en losgelatenheid. Houding, zit en hulpengeving, daar werd ook uitgebreid op ingegaan. De meeste paarden zijn te traag aan de hulpen waardoor de ruiter te grote bewegingen moet maken in het zadel. Het paard moet ‘prompt’ reageren “like a flash” zoals Anja zo mooi steeds zei.

Een paar rake oneliners waren:

“Moeilijke paarden maken uiteindelijk zeer goede ruiters.”

“Het meest spectaculair bewegende paard is niet altijd het best gereden paard.”

“Het contact met de binnenteugel afbouwen en het contact met de buitenteugel opbouwen.”

“Je moet met de achterbenen kunnen praten.”

“Navel naar je handen.”

“De hand is van het paard niet van de ruiter.”

“Minder is meer.”

Ik heb veel inspiratie opgedaan. Maar het was voor mij vooral een weekend van bevestiging.
De rijbaan gebruiken als een sportschool. Vanuit elke hoek of lijn kan wel een oefening worden ingezet om uiteindelijk een zelfbewust, goed bespierd, fysiek en mentaal in evenwicht paard te ontwikkelen. Letterlijk dus “de dressuur is er voor het paard en het paard niet voor de dressuur”.
’s Avonds gaf Anja een presentatie over het ontstaan van de Rijkunst en het verschil tussen dressuurtraining in de sport en klassieke dressuur. Tevens gaf zij uitleg hoe zij thuis met diverse paarden werkt en gaf uitleg over de opbouw van de training.