Übertreten-lassen

Het ‘übertreten-lassen’ is een hele fijne oefening die in Nederland niet zoveel gebruikt wordt. Er bestaat ook niet echt een Nederlandse benaming voor. ‘Schenkelen’ komt nog het meest in de buurt.

In de klassieke dressuur valt deze oefening onder de basisoefeningen in de opleiding van het paard.

Doel van deze oefening is het bevorderen van souplesse, buiging en voorbereiding op de zijgangen en is daardoor een belangrijk onderdeel in het rechtrichten van het paard.

  • Bij het übertreten roteren de heupen tijdens het zijwaarts gaan en bij het kruisen van de achterbenen;
  • Spieren van de rug en hals aan de buitenkant worden gestrekt;
  • Buikspieren worden aangetrokken als het binnenachterbeen onder het lichaam stapt;
  • Ribbenkast draait naar de buitenkant van de buiging;
  • Als het paard iets gevorderd is in deze oefening en ook met de voorbenen kan kruisen en zijwaarts kan stappen, dan wordt ook de pectorale draagband gestimuleerd. De pectorale draagband zorgt ervoor dat de schouderbladen over de ribben en de romp kunnen glijden zodat het lichaam vrij kan bewegen tussen de schouderbladen.
Het übertreten of schenkelen aan de hand is een hele fijne oefening voor het paard. Het vergt enige oefening en begin daarom met deze oefening eerst onder begeleiding.

Doel van deze oefening is het bevorderen van de lengtebuiging en het kruisen van de achterbenen en zorgt voor verbetering van souplesse, buiging en zijgangen.

Als men de individuele scheefheid van het paard kent is het belangrijk te weten welke oefeningen daarvoor beschikbaar zijn. Zijgangen zijn uitermate geschikt om het gewicht beter over de schouders te verdelen, een minder sterk achterbeen vermeerderd tot dragen te brengen en zo een zwakker diagonaal benenpaar te versterken. Hierdoor wordt de moeilijke kant meer buigbaar en soepeler en de holle zijde rechter en sterker. Übertreten is één van de zijgangen waar al deze elementen in zit.

Bijvoorbeeld een links gebogen paard heeft moeite met stelling en buiging naar rechts. Er is geen goed contact op de linker teugel en de rechterteugel heeft teveel contact, de achterhand loopt niet in het spoor van de voorhand en de ruiter wordt naar rechts gezet en soms zakt ook het zadel naar rechts. Rechts afwenden is moeilijk en op de linkerhand ‘plakt’ het paard graag aan de wand. Op een linker volte wil hij steeds naar buiten en is het moeilijk de rechterkant te begrenzen. enz enz.

Door het paard te laten übertreten, werk je aan verbetering van alle hierboven genoemde punten. Het paard leert rechts los te laten en hierdoor komt er contact op de linkerteugel en leert die aan te nemen. Het paard leert voor het zijwaarts drijvende been weg te stappen, (waar hij eerst teveel tegenaan leunde) hierbij moet hij zijn zwakkere achterbeen optillen zijn gewrichten buigen en voorwaarts zijwaarts plaatsen, dit maakt het been sterk.

Men start op een cirkel rechtsom en plaats de voorhand naar binnen en vraagt direct het rechter achterbeen zijwaarts te treden. Met de rechterteugel wordt steeds gevraagd of het paard de rechterkaak wil ontspannen en daardoor naar rechts kan stellen. Zodra het paard begint te kauwen, wordt er nagegeven. Met de linkerteugel wordt het contact opgebouwd.

Als er een instructeur in het midden staat is het makkelijker om een goede ronde cirkel te bepalen. Het paard moet constant op dezelfde afstand van de instructeur blijven. In het begin kan de instructeur helpen door middel van een toucheerzweep het zijwaarts tredende been in de goede richting te dirigeren. Tevens wordt er bereikt dat het paard niet op de voorhand valt en de achterbenen dragend te houden.

Stap voor stap van rechts naar links wordt er gewicht van de rechter schouder naar de linker schouder verplaatst tot deze gelijkmatig belast worden, er ontstaat aanleuning op beide teugels en het paard zal ontspannen gaan kauwen. Bij zeer stijve paarden zal men merken dat de rug soepelergaat bewegen.

Een zeer nuttige oefening die in Nederland helaas vrij onbekend is.

In het boek ‘Hoe beweegt uw paard?’ van Gillian Higgins en Stephanie Martin wordt bovengenoemde oefening ook beschreven. Daarnaast is het een heel interessant boek over de biomechanica van het paard. Echt een aanrader!