Martine en Bolero

De opleiding van Bolero is een verhaal apart. Door allerlei blessures hoofdzakelijk peesblessures was Bolero lichamelijk uit balans geraakt. Door die onbalans waren er verkeerde spieren ontwikkeld en spieren die belangrijk zijn in de beweging, verstijfd. Zijn rug miste de kracht om een ruiter te dragen en zijn voor en achterkant werkte niet samen. Daarbij was hij geestelijk niet in staat om de hulpen te verwerken, wat nog meer spanning in zijn lichaam opriep. Zijn stap was lateraal (telgang, twee benen aan de zelfde kant bewegen gelijktijdig) en daardoor geen balans in bochten e.d. Zijn draf was eigenlijk een vlucht voor de hulpen. Dan wist hij helemaal geen raad met zijn lichaam.

Gelukkig heeft hij een baasje die niet snel opgeeft. Jarenlang heeft zij hem verzorgd en het vertrouwen in hem gehad dat het weer goed zou komen. Nu na twee jaar regelmatig lessen is er een grote vooruitgang te zien. Intussen hebben zij ook regelmatig buitenritjes gemaakt, wat het proces in de ontwikkeling zowel mentaal als lichamelijk goed ondersteund heeft.

Via het grondwerk aan de kaptoom naar het rijden was de basis waaraan gewerkt werd gericht op balans en ontspanning van de spieren en accepteren van de hulpen. Letterlijk stapje voor stapje zijn ze gekomen waar ze nu zijn. Er is nog veel om aan te werken maar een stukje basis is gelegd.

Bij Bolero werken we regelmatig in schooldraf. De schooldraf is met name geschikt om technieken te verbeteren, om het paard te ‘scholen’. De schooldraf is ideaal om het paard sterker te maken. Het is absoluut geen verzamelde draf, want het paard neemt geen extra gewicht op de achterhand. Kenmerken van een schooldraf zijn o.a.:

  • Gewrichten bewegen ontspannen, schouders bewegen vrij en achterbenen zijn voldoende actief om onder te treden en balans te houden;
  • Correcte bovenlijn met een hals die vanuit de schoft naar voren gaat, en een ontspannen kaak.