Stella en El Pharo

Ontwikkeling in het rijden

Op deze pagina ziet u een aantal lesmomenten van Stella en El Pharo en een geschreven stukje van Stella zelf. Zodra ik weer nieuwe foto’s ontvang, of zelf leuke lesmomenten heb kunnen vastleggen, zal ik die natuurlijk plaatsen zodat de vorderingen gevolgd kunnen blijven worden.

Stella Elpharo aan het werk.jpg-for-web-large

Stella en El Pharo, een heel leuk stel samen die ik in de loop der tijd samen heb zien groeien van samen onzeker naar samen zeker, en ik heb daar niet eens zoveel aan bijgedragen. Stella weet precies waar ze mee bezig is en kent El Pharo door en door. Ik hoefde haar alleen maar stap voor stap te helpen hier en daar haar zelfvertrouwen terug te krijgen.

Op het moment dat ik El Pharo leerde kennen was hij in de bak nerveus en snel afgeleid. Hij is een KWPN x Arabier en hij liet hoofdzakelijk zijn Arabierenkant zien. Dat is niet erg, maar hij moet wel zijn lichaam goed blijven gebruiken en geen gevaar zijn voor zichzelf en Stella. Het gekke was dat ze samen buiten eigenlijk geen problemen hadden. Trainen in een bak, was gewoon niet zo zijn ding. Of was het misschien niet zo Stella haar ding? For me to find out!

We zijn begonnen met grondwerk het onderdeel longeren. Het was een voordeel dat ze samen een ‘freestyle-verleden’ hadden. Door El Pharo te helpen zijn balans te vinden en hem daar positief voor te belonen had hij het spelletje al snel door. Takt, balans, losgelatenheid en schwung liet hij op een gegeven moment toch al mooi zien aan de longe.

Ook de opvolgende grondwerkoefeningen zoals schoudervoor, schouderbinnenwaarts en travers leerde hij ook vrij snel. Ontspanning en positieve beloning waren, en zijn, de sleutelwoorden. El Pharo ging het werk in de bak steeds leuker vinden. Hier en daar nog eens een uitspatting, maar het bleef dan ook bij een uitspatting. De ontspanning was steeds sneller terug te krijgen natuurlijk doordat Stella zelf de ontspanning kon behouden en El Pharo daar weer in kon begeleiden.

Het rijden diende zich aan. Beiden waren er aan toe. Eerst aan de longeerlijn werken aan de ontspanning van Stella. Van ontspanning naar vertrouwen werken. Het leren uitvoeren van de correcte hulpen en het vooral niet te moeilijk maken. El Pharo kreeg de tijd om zich uit te balanceren met een ruiter op zijn rug, en te wennen aan de hulpen. In het begin vond hij dat een beetje moeilijk en wilde graag achter het bit kruipen (en daar kwam zijn Arabierenkant weer te voorschijn. Hij vond het moeilijk om zijn rug los te laten en zijn achterhand onder te brengen. Stella vond het weer moeilijk om hem iets meer voorwaarts te rijden. Het is daarom heel belangrijk ook hier weer alle tijd voor dit is stukje van de basis te nemen en waar zeker niet te makkelijk overheen gestapt mag worden.

Ik ben van mening dat als je de bouwstenen van de trainingspyramide blijft volgen je het paard spiertechnisch op de correcte manier sterker maakt en een positieve samenwerking opbouwt.

skala
Het Scala der Ausbildung naar de richtlijnen van de Duitse Ruitersportbond en al vele jaren DE handleiding voor de klassieke dressuur.

De eerste twee bouwstenen Rhythm/Takt en Suppleness/Losgelassenheit zijn voor een jong paard of het corrigeren van oudere paarden een must! Het doel is taktmatig voorwaarts gaan en daarbij een zo vrij mogelijke hoofd halshouding aan te kunnen nemen.

De factor tijd is hierbij van groot belang. De basistraining is een rustige niet spectaculaire trainingsarbeid.

Helaas liep El Pharo een blessure op in het weiland. Door een trap tegen zijn achterbeen moesten we stoppen met de lessen. Stella heeft zelf een leuk stukje geschreven over haar en El Pharo. Onderaan deze pagina kunt u dat lezen. Inmiddels zijn de lessen weer hervat en zal ik (uiteraard met goedvinden van Stella) regelmatig hun vorderingen laten zien.

Hieronder volgen een paar foto’s en filmpjes van de lesmomenten gemaakt na het groene licht van de deskundigen.

Longeren

Taktmatig voorwaarts gaan en daarbij een zo vrij mogelijke hoofd halshouding aannemen. Werken aan ritme, tempo en balans in stap, draf en galop.

pharo longeren.jpg-for-web-normal
pharo longeren2.jpg-for-web-normal

Bij het grondwerk op de hoefslag wordt gewerkt aan het omzetten van stuwkracht in draagkracht. Letterlijk stapje voor stapje de vorm in een laag tempo aanleren en als de vorm bekend is dan kan er meer takt aan toegevoegd worden.

Pharo schouderbinnenwaarts.jpg-for-web-normal
Pharo schouderbinnenwaarts2.jpg-for-web-normal

Schouderbinnenwaarts

Travers

travers1.JPG-for-web-normal
travers12.JPG-for-web-normal

Appuyement

Een van de eerste pogingen tot een appuyement.

Niet slecht voor een eerste keer. Vooral die concentratie van El Pharo!!

Ontwikkeling in het rijden

Het rijden verdient nog enige aandacht. De hulpen moeten beiden correct aanleren. Een paard dat graag achter het bit kruipt moet van achteruit naar voren worden gereden zodat hij zijn hals langer kan maken en zo beter in balans komt zodat de correcte takt behouden blijft. Actief naar voren rijden is nog een beetje een ‘bottleneck’ voor Stella, maar het gaat zeker goed komen.

Van voren te kort in de hals zorgt ervoor  dat de achterhand niet goed kan ondertreden.

Van voren te kort in de hals zorgt ervoor dat de achterhand niet goed kan ondertreden.

Van achteruit voorwaarts neerwaarts rijden bevordert de lengte van de hals en het  ondertreden van de achterhand.

Van achteruit voorwaarts neerwaarts rijden bevordert de lengte van de hals en het ondertreden van de achterhand.

Er is nog genoeg om aan te werken maar voor mij is dat geen straf om hen daarbij te helpen. El Pharo is nu 9 jaar oud. Een mooie leeftijd om zich lichamelijk en geestelijk verder te ontwikkelen en als er verder geen gekke dingen gebeuren, zal Stella zeker haar dromen met El Pharo zeker uit laten komen!

Hieronder de geschiedenis van Stella en El Pharo geschreven door Stella zelf, waarvoor mijn hartelijke dank!

El Pharo is bij mij geboren in april 2001. Ik heb met de merrie van een vriendin mogen fokken en zelf de hengst uitgekozen. Pharo’s moeder was KWPN en ik heb haar laten dekken door een Arabier. En daar kwam dus Pharo uit. Achteraf bleken beide ouders niet per sé de makkelijkste en dus had ik een superattent, maar ook supergevoelig en soms makkelijk boos te maken paard. Ik heb hem ‘freestyle’ opgevoed en ben in zijn jonge jaren een paar keer op cursus met hem bij Emiel Voest geweest. Hier werd mij bij de eerste cursus al verteld dat ik heftigheid moest voorkomen, omdat de kans dat hij dan boos werd erg groot was. En dat hij hoogstwaarschijnlijk zou gaan knokken. Dus ik moest er maar creatief mee omgaan.

Over de jaren is inderdaad gebleken dat Pharo een karakter is. Heel lief en sensibel, maar ook vaak schrikkerig en onberekenbaar (in mijn ogen ;)). Wat zich soms uitte in onverwachte en woeste ren/bokpartijen door de bak waarbij ik een aantal keren op onvriendelijke wijze werd gelanceerd. Daardoor raakte ik mijn zelfvertrouwen kwijt in de bak en wist ik niet zo goed wat ik met hem aan moest. Buiten daarentegen was alles prima. We reden/rijden graag endurance en zijn nu ook bezig om wat meer trec wedstrijden te gaan starten. Ook aan de dubbele lijnen werd Pharo in de loop der jaren steeds fijner, alleen dat rijden in de bak heh. Daarbij komt ook dat Pharo een brokkenpiloot is. Hij is onstuimig en dat uit zich vaak in blessures in de vorm van verschoven wervels en kreupelheden. Wij zijn dan ook vaste klant bij holistisch dierenarts Erik Laarakker in de Bilt. Daar ben ik er ook achter gekomen dat Pharo hypergevoelig is voor voer en dat één voerbeurt met verkeerd voer al kan zorgen voor ADHD achtige verschijnselen. Soms een lastige combinatie allemaal.

Een paar jaar geleden ben ik van stal verhuisd en daar gaf Monique les. Vanaf dag 1 vond ik Monique een zeer aangenaam persoon met een heerlijke stijl van lesgeven en al gauw ben ik bij haar met grondwerk begonnen met Pharo. In het begin werkten we vooral aan ontspanning, maar Pharo is een snelle leerling en al gauw konden we schouderbinnen, travers en begonnen we te draven aan de hand. Echt machtig was het. Toen kwam ook het rijden aan bod. Eerst voorzichtig aan de longeerlijn en al vrij gauw gingen we hard vooruit en deden we ook allerlei leuke oefeningen te paard en Pharo begon al steeds beter in balans te lopen.

Helaas eind mei 2009 kreeg Pharo een tik op zijn achterbeen. Hij was wat kreupel en ging dus op rust. Na 2 maanden was hij nog niet goed en leek het of zijn rechterachterknie telkens een beetje op slot schoot. Dierenarts erbij gehaald en het bleek inderdaad het geval. Hij had door het anders neerzetten van het been en de rust slappe kniebanden gekregen. Dus anabolen gekregen om de banden en spieren sterker te maken, hoefsmid het voetje anders laten zetten en buiten zoveel mogelijk rechtuit rijden om alles sterker te maken rondom die knie. Daar gingen voorlopig mijn lessen. Na enige tijd liep Pharo wel weer beter dus voorzichtig weer aan de hand begonnen. Helaas wilde hij het been niet onder de massa zetten en begin december zijn we toch maar naar Erik Laarakker gegaan. Daar bleken Pharo’s heupen nogal scheef te staan dus dat is gecorrigeerd. En toen moest hij toch echt sterker gaan worden. Maar dat valt niet mee als je in het westen woont en veel tot de bak bent aangewezen….
Doordat Pharo alleen beter zou worden door te rijden en niet door longeren, was ik verplicht er toch op te klimmen en dus ging ik er maar op. Vaak toch onzeker, maar het leek niet nodig. Pharo leek steeds braver te worden en te genieten van het vele buiten rijden en ook het rijden in de bak.

Inmiddels is het juli 2010 en ben ik een aantal maanden geleden toch weer serieus opgestart met lessen. Het is samen met Monique een zoektocht naar wat werkt voor Pharo. Zijgangen lijken soms zijn onregelmatigheid erger te maken, maar soms ook niet. Nette lengtebuiging maakte en maakt alles vele malen beter en hij lijkt het ook weer steeds makkelijker zijn rechterbuiging te kunnen. Ondanks de onregelmatigheid wordt Pharo steeds sterker en gebalanceerder en inmiddels kan hij in draf aan lijn als een ware stoommachine prachtig in balans op de cirkel lopen. Met mij erop gaat het ook steeds beter. Galopperen doen we pas weer sinds eind juni en dan alleen af en toe. We hebben nog steeds ‘terugvallen’, maar ze lijken steeds minder erg en minder lang te worden. Mijn zit lijkt ook steeds beter te worden. Ik heb erg veel moeite met netjes in houding te zitten (val graag voorover) en wil te graag terug werken met mijn teugels, zodra we uit balans raken en Pharo zijn hoofd iets omhoog brengt (angsten van vroegere jaren vermoed ik). Maar onder begeleiding van Monique wordt het steeds beter en zijn we zelfs al voorzichtig met wijken begonnen. Een paar pasjes…

Ik hoop dat Pharo eind deze zomer weer 100% goed loopt. De losse knie, ben ik inmiddels achter, kost soms meer dan een jaar om weer helemaal goed en sterk te worden en nu ik me daarbij heb neergelegd en me minder zorgen maak erover lijkt het ook steeds sneller goed te komen…
Eén van onze goals nu is om ooit een keertje een dressuurwedstrijd te gaan rijden. Een jaar geleden had ik er nog niet eens over durven denken, maar ik denk dat we het wel aankunnen over een tijdje. Maar dat kan niet zonder Monique haar hulp. Ik hoop dat we heel veel zullen groeien samen en ik ben heel erg benieuwd waar we over een jaar zijn met z’n drietjes….

Wordt vervolgd!